درخت بود و تو بودی و باد، سرگردان

میان دفتر باران، مداد سرگردان

تو را كشید و مرا آفتابگردانت

میان حوصله گیج باد سرگردان

همیشه اول هر قصه آن یكی كه نبود

نه باد بود و نه تا بامداد سرگردان

و آن یكی همه ی بود قصه بود و در او

هزار و یك شب و صد شهرزاد سرگردان

تمام قصه همین بود راست می گفتی :

تو باد بودی و من در مباد سرگردان

زمین تب زده، انسان عصر یخ بندان

و من میان تب و انجماد سر گردان

ستاره ها همه شومند و ماه خسته من

میان یك شب بی اعتماد سر گردان

مرا مراد تویی گرچه بر ضریح تو هست

هزار آینه ی نا مراد سرگردان

نماد نام تو بود و نماد ناله من

هزار ناله در این یك نماد سر گردان

................................................

................................................

درخت كوچك تنها به باد عاشق بود

                            و  باد

                                    بی سرو سامان

        و  باد

                               سر گردان *

تمام قصه همین بود، راست می گفتی !

خدایا خدای مهربونم همیشه از تو سپاسگزار بودم باز هم هستم

اینبار به خاطر دوستان مهربون ونازنینی که منو از تنهایی دردناکم

در اوردن خدایا دوستانمو از گرفتاریها  دور کن اونا جز بهترین

و دوستداشتنی ترین انسانها هستند همشون کاری کردن

که من دیگه احساس تنهایی نکنم همیشه هستند وبه حرفهای

تنهایی من گوش میکنن و با نظراشون منو از تنهایی در میارن

خدای مهربونم خدای عزیز من مواظبشون باش التماست میکنم

                   به تو میسپارمشون چون تو بهترین امانت داری

از جایم بلند شدم ،

پنجره را باز کردم

و دیدم زندگی هم هراز گاهی زیباست !

شنیدم که کلاغ دیوار نشین حیاط

چه صدای قشنگی دارد !

فهمیدم که بیهوده به جنون مجنون می خندیدم !

فهمیدم که عشق ،

آسمان روشنی دارد !

روبروی محرابم ایستادم ،

دستهایم را به وسعت « دوستت می دارم !» باز کردم ،

و جهان را در آغوش گرفتم !

بار الها از تعلق خسته ام                     بر شمیم عطر تو وابسته ام
از پلیدی های دنیا رسته ام                  چون به ذات اقدست دل بسته ام

مهربانم، ای خوب

یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا

بین آدمهایی که همه سرد و غریبند با تو

تک و تنها، به تو می اندیشد

و کمی

دلش از دوری تو دلگیر است

مهربانم ای خوب

یاد قلبت باشد، یک نفر هست که چشمش

به رهت دوخته ، بر درمانده

و شب و روز دعایش این است

زیر این سقف بلند، هر کجا هستی، به سلامت باشی

و دلت همواره، محو شادی و تبسم باشد

مهربانم ای خوب

یاد قلبت باشد، یک نفر هست که دنیایش را

همه هستی و رویایش را

به شکوفایی احساس تو پیوند زده

و دلش می خواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد

مهربانم ای خوب

یک نفر هست که با تو

تک و تنها با تو

پر اندیشه و شعر است و شعور

پراحساس و خیال است و سرور

مهربانم این بار یاد قلبت باشد

یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است

و به یادت هر صبح، گونه سبز اقاقی ها را

از ته قلب و دلش می بوسد

و دعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شدی

و پر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه و آبی فردا برسی

گفتی كه به احترام دل باران باش ،

 باران شدم و به روی گل باریدم

 گفتی كه ببوس روی نیلوفر را ،

 از عشق تو گونه های او بوسیدم

گفتی كه برای باغ دل پیچك باش ،

 بر یاسمن نگاه تو پیچیدم

 گفتی كه برای لحظه ای دریا شو ،

دریا شدم و تو را به ساحل دیدم

گفتی كه بیا و لحظه ای مجنون باش ،

مجنون شدم و ز دوریت نالیدم

گفتی كه بیا و از وفایت بگذر ،

 از لهجه ی بی وفائیت رنجیدم

 گفتم كه بهانه ات برایم كافیست ،

 معنای لطیف عشق را فهمیدم

          جوونی به اسم یوسف تقاضای کمک داره

          بهش کمک کنید(تو وبلاگ نویسی)اینم ادرسش

         خیر از جوونیتون ببینید!!!!!!!!!!!!!!!!!!

          http://olguoyemasraf.blogfa.com/

 بیهقی در زمینه برگزاری این جشن در قرن پنجم می گوید:

«نماز عید کرده آمد و رسم قربان به جای آورده شد و امیر از خضرا

 به زیر آمد و در صفه بزرگ که خوان کرده بودند بنشست و اولیا و

 حشم و بزرگان را به خوان فرود آوردند و بر خوان شراب دادند و بازگردانیدند»

دوستان گلم سلام شاید دو  روزی نباشم پیشایش عید قربان تبریک میگم

 از   همه ی گلهایی که به تنهایی من سر میزنن سپاسگزارم

دوستای نازنینم مواظب دلهای قشنگتون باشین اخه اونجا خونه ی خداست

خدای دوست داشتنی من اومدم این بار ازت

تشکر کنم به خاطر همه ی خوبیهایی که برای

من افریدی خدا جون میدونی خیلی زندگیم

 سخته ولی با همه ی سختی ها من زندگیمو

دوست دارم  تو رو میرستم و از پرستش تو به اینجا

میرسم که همه رو دوست داشته باشم حتی اونی

که دوسم نداره اونی که باحرفاش خنجری درست

کرده و تنها ضربه هاشو توی دل من میزنه خدایا

 ضخمهای دلم با یاد تو خوب میشن پس من

بازم زندگیمو دوست دارم عشقمو ..............؟

تا ابد عاشقش میمونم چون جایی که تو هستی

از نفرت نباید خبری باشه اگه نفرت بیاد تو دلم!

وای !...............................................

بعد تو میری و من میمونم با همه زخمها!

نه خدا جون نور مهربونی تو تنها امیدمه

از هدیه یی که بهم دادی ممنونم از همه چی

حتی دردها و رنجهای زندگیم میدونی چرا؟

خودت خوب میدونی کلک زدی! کلک زدی!

چون اگه منو بدون درد ورنج میذاشتی.....

... شاید..............شاید!................ نمیدونم!

ولی تو حتما میدونستی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

اگه غیر این بود تورو فراموش میکردم پس بازم

ازت ممنونم تو خوب میدونی بنده هاتو چطوری

برا خودت نگه داری خدا جون دوست دارم با اینکه

کلک زدی دوست دارم تا بی نهایت ................

بنده ی تو میمونم کمکم کن بیشتر به یاد تو باشم!

مهم نیست چه جوری فقط میخوام همیشه

با یاد تو باشم وتو با من باشی.................

شیطانم خدارو میرسته ..................................

همین شیطان بود.مرد و مردانه ایستاد و گفت:

 سجده نمیکنم تو را سجده می کنم اما این

 آدمکهای کثیفی را که از گل متعفن ساخته ای 

 این موجود ضعیف و نکبتی را که برای شکم

 چرانیش خدا و بهشت و پرستش و عظمت وبزرگواری

و آخرت و وحق شناسی ومحبت و

همه چیز را فراموش می کندسجده نمی کنم

نمی بینی اینها چه می کنند؟ زمین را به چه

کثافتی کشانده اند مسیح و یحیی و زکریا و

 علی را بی رحمانه و درد منشانه میکشند.

.................................................................................................................

خدایا عقیده ام را از دست عقده ام مصون دار.

.................................................................................................................

كه روان سوزد و جان كاهد

هر دم آن مرد هوسران را

با غم و اشك و فغان خواهد

بخدا در دل و جانم نيست

هيچ جز حسرت ديدارش

سوختم از غم و كي باشد

غم من مايه آزارش

شب در اعماق سياهي ها

مه چو در هاله راز آيد

نگران ديده به ره دارم

شايد آن گمشده باز آيد

سايه اي تا كه بدر افتد

من هراسان بدوم بر در

چون شتابان گذرد سايه

خيره گردم به در ديگر

همه شب در دل اين بستر

جانم آن گمشده را جويد

زينهمه كوشش بي حاصل

عقل سرگشته به من گويد

زن بدبخت دل افسرده

ببر از ياد دمي او را

اين خطا بود كه ره دادي

به دل آن عاشق بد خو را

 آن كسي را كه تو مي جوئي

كي خيال تو بسر دارد

بس كن اين ناله و زاري را

بس كن او يار دگر دارد

 ليكن اين قصه كه مي گويد

كي به نرمي رودم در گوش

نشود هيچ ز افسونش

آتش حسرت من خاموش

 مي روم تا كه عيان سازم

راز اين خواهش سوزان را

نتوانم كه برم از ياد

هرگز آن مرد هوسران را

 شمع اي شمع چه مي خندي؟

به شب تيره خاموشم

به خدا مردم از اين حسرت

كه چرا نيست در آغوشم